سال ۲۰۱۵ چگونه گذشت؟

دونیت در سالی که گذشت

دونیت در سالی که گذشت

وقتی سال ۲۰۱۵ تمام شد و خواستیم شروع سال نوی میلادی و روز جهانی صلح را تبریک بگوییم، هر چه در ذهنمان سالی که گذشت را مرور کردیم، همه خاطراتی که از اخبار به جا مانده بود برایمان تیره و غمناک بود؛ جنگ و ویرانی و آوارگی. چیزی هم که نوشتیم، با اینکه سعی کردیم با امید به آینده نگاه کنیم، سایه هایی از غم داشت:

روز اول ژانویه «روز جهانی صلح» است. سال نوی میلادی با آرزوی جهانی بدون جنگ و بدون نفرت آغاز می شود. سال گذشته نشان داد که چقدر جای صلح در دنیا خالی است و چقدر لازم است که رهبران جهان مدام به خود یادآوری کنند که وقتی دومینوی جنگ شروع شود هیچ کس از آن مصون نمی ماند.

جهان در شروع سال نوی میلادی برای صلح دعا می کند؛ برای صلح، برای عشق و برای مهربانی؛ برای اینکه دیگر هیچ خانواده ای به خاطر جنگ از هم نپاشند، هیچ کودک پناهجویی در دریا غرق نشوند و هیچ کس مجبور نباشد به خاطر ترس از مرگ خانه اش را رها کند… سال ۲۰۱۵ با آدمها مهربان نبود؛ در سال ۲۰۱۶ با هم مهربانتر باشیم به این امید که دنیا هم با ما مهربانتر باشد.

ما، شاید مثل بیشتر آدمها، فکر می کردیم که سال ۲۰۱۵ به اندازه کافی مهربان نبوده. اما دو سه روز پیش مطلبی توجه ما را به خود جلب کرد. موضوع مطلب این بود: چرا سال ۲۰۱۵ بدترین سال نبود؟

این مطلب شامل ۲۷ تصویر بود از آدمهای معمولی که با تغییرات کوچک، محیط اطراف خود را حداقل برای چند لحظه دگرگون کرده بودند و لبخند بر لب اطرافیانشان نشانده بودند: عروس و داماد ترک که روز عروسیشان را صرف غذا دادن به پناهجویان کرده بودند، اهالی یک محله که برای ارتباط برقرار کردن با همسایه جدید ناشنوایشان زبان اشاره یاد گرفتند، زنی که ۴ فرزند بهترین دوستش را بعد از اینکه او بر اثر تومور مغزی جانش را از دست داد به فرزندی پذیرفت، بچه های کانادایی که لباس های گرمشان را به تیرهای برق آویزان کردند برای کسانی که لباس گرم ندارند و … اسپایدرمنی که به بی خانمان ها غذا می داد برای اینکه نشان دهد هر انسانی می تواند یک «قهرمان» باشد.

world 2015

اولین واکنش همه ما این بود: مگر می شود این اتفاقات کوچک را با آن وقایع هولناک مقایسه کرد؟

اما… زمان گذشت و ما بیشتر فکر کردیم؛ به خودمان، اطرافیانمان، دنیایمان و تغییراتی که دوست داریم در آن ایجاد کنیم و یادمان افتاد که ما با همراهی شما در سال گذشته بخشی از اتفاقات به ظاهر کوچکی بودیم که تاثیرات بزرگی خلق کردند: تامین امکانات لازم برای سایت کامپیوتر دبیرستان دخترانه روستای عاشقلو، تامین عینک برای افراد نیازمند، ایجاد کتابخانه برای ۱۸ مدرسه در شهرستان های استان بوشهر، خرید تجهیزات برای اولین کلینیک تخصصی اتیسم، رساندن کتاب به کودکان روستاهای نقاط دوردست ایران، کمک به بانوان سالمند برای تحقق رویای داشتن لحظه های سبز در سالهای آخر زندگیشان و …

2nate 2015

ما و شما به سهم خودمان سعی کردیم دنیا را در جهت مثبت تغییر دهیم. فرض کنیم این خوبیهای کوچک هر روز و در نقاط زیادی از محیط اطرافمان تکرار شوند؛ در اینصورت آیا دنیا جای بهتری برای زندگی نخواهد بود؟ آیا باز هم وقتی به گذشته نگاه می کنیم «اخبار» را به خاطر می آوریم یا… سعی می کنیم «اخبار» را جور دیگری بسازیم؛ همان شکلی که دوست داریم واقعا باشند؟

دنیا در دستان ماست؛ اگر خودمان بخواهیم!

به قلم عطیه غفوری

راوی داستان ها و تجربیات دونیت و علاقمند به تمامی موضوعاتی که دنیا را به جای بهتری برای زندگی تبدیل می کنند.

پیشنهاد می کنم این مطالب رو هم مطالعه کنید:

دیدگاه‌ها