حضور جواد یزدانی به عنوان سخنران در اولین کنفرانس بین المللی جمع سپاری در تهران

جواد یزدانی از دونیت در کنفرانس بین المللی جمع سپاری در تهران از تجربه این پلتفرم در تامین سرمایه برای پروژه های مختلف می گوید.

جواد یزدانی از دونیت در کنفرانس بین المللی جمع سپاری در تهران از تجربه این پلتفرم در تامین سرمایه برای پروژه های مختلف می گوید.

شاید حالا که به واسطه فین استارز با مفهوم کراودفاندینگ به صورت علمی و تخصصی آشنا شدین براتون جالب باشه که بدونین اولین کنفرانس بین المللی جمع سپاری (CSW Summit Tehran)  سی و یکم اردیبهشت ماه امسال در مرکز همایش های کتابخانه ملی ایران برگزار شد که هدف آن انتقال دانش عمیق میان بازیگران این حوزه در ایران به مخاطبان در خصوص استفاده از قدرت اینترنت برای بهتر کردن ارتباطات اجتماعی در جهت اهدافی بود که برای کل اجتماع مفیدند.

 photo_2016-07-15_09-01-53

در این کنفرانس بین المللی که با حضور عثامه منظر (موسس Digital Empowerment Foundation) و اپی لودویک نکاج (موسس Crowdsourcing Week) برگزار شد تعدادی فعالان و صاحبنظران این حوزه به ارائه سخنرانی پرداختند. جواد یزدانی که به نمایندگی از دونیت در این رویداد حضور داشت و در باره تجربه ایران در حوزه جمع سپاری مالی به خصوص در حوزه تولیدات تکنولوژیک صحبت کرد.

photo_2016-07-15_09-09-252

بخشی از صحبت های جواد یزدانی را می توانید در این ویدئو ببینید.

گزیده ای از صحبت های او در پاسخ به سوالی در خصوص استفاده از جمع سپاری مالی برای پروژه هایی که به سرمایه بالا نیاز دارند در ادامه آمده است:

کیک استارتر در واقع یک پایگاه است برای پروژه هایی که به مبالغ بالا نیاز دارند. پروژه های چند میلیون دلاری از طریق این سایت تامین سرمایه شدند و استارتاپ های زیادی با این سرمایه ها پا گرفتند و حامیان به سهامدارن شرکت تبدیل شدند. ولی پروژه هایی که در ایران تامین سرمایه شده با این مقیاس قابل مقایسه نیستند. بزرگترین پروژه ای که در ایران انجام شده، پروژه ی فایندیماست که توسط تیم جرمینال طراحی شده است. استارتاپ جرمینال زمانی که می خواست این پروژه را بر روی دونیت قرار دهد مبلغ مورد نیازش را پایین آورد تا درصد موفقیتش را بالا ببرد. در واقع آنها به بیست و پنج میلیون تومان برای تولید انبوده محصول خود نیاز داشتند اما آن را به پانزده میلیون تومان تقلیل دادند. این تنها پروژه در این حوزه است. البته این موضوع کاملا منطقی است. چون این پروژه به شیوه پاداش محور است. برای پروژه های با مبلغ بالا باید از روش سهام محور (ایکوئیتی) استفاده شود که به پایه های قانونی خاص نیاز دارد. در کارگروه (وزارت کار) بحث های مربوط به پایه های قانونی دنبال می شود اما از آنجاییکه این موضوع در ایران نوپاست در حال حاضر هدف اصلی اعتماد سازیست.  اگر امثال دونیت، مهربانه و حامی جو به صورت خودجوش راه نمی افتادند و بدون اینکه خطایی مرتکب شوند از بسترهای کاملا قانونی موجود دست به عصا و آهسته و پیوسته جلو نمی رفتند شاید هیچوقت بخش های دولتی به این فکر نمی افتادند که یک بستر قانونی برای این موضوع طراحی کنند. این به خودی خود نشان دهنده قدرت جمع (کرواد) است؛ یعنی همین موضوعی که امروز بحث اصلی ماست. اگر تعداد پلتفرم ها و تعداد پروژه ها و به تبع آنها تعداد حمایت ها زیاد شود، خود به خود اکوسیستم به صورت ارگانیک رشد می کند. به عقیده من هیچ پلتفرمی رقیب پلتفرم های دیگر نیست. چون این بازار باز و تازه است و تا زمانی که یک رقابت زنده بین پلتفرم ها به وجود آید نیاز به ایجاد تعداد خیلی بیشتری پلتفرم هستیم.

 

به قلم عطیه غفوری

راوی داستان ها و تجربیات دونیت و علاقمند به تمامی موضوعاتی که دنیا را به جای بهتری برای زندگی تبدیل می کنند.

پیشنهاد می کنم این مطالب رو هم مطالعه کنید:

دیدگاه‌ها