حضور محی سنیسل به نمایندگی از دونیت در برنامه جیوگی

دونیت در برنامه جیوگی - شبکه دوم سیما

دونیت در برنامه جیوگی - شبکه دوم سیما

محی سنیسل به نمایندگی از ‫دونیت دیروز (۱۶ آذرماه) در برنامه ‫جیوگی در شبکه دوم سیما شرکت کرد و در باره سیستم کاری دونیت توضیح داد. برنامه جیوگی مستندی است که در راستای فضا دادن به حرکت های فرهنگی و اجتماعی تولید شده است. در برنامه جیوگی از کارشناسان و میهمانان مختلف دعوت می شود تا به مسائل و دغدغه های حوزه فرهنگ در اجتماع بپردازند.

photo_2015-12-08_11-22-36

صحبت های دیروز محی به سه بخش تقسیم می شد؛ در بخش اول او دونیت را معرفی کرد. در بخش دوم مسائلی را که بر سر راه فراگیر شدن کراودفاندینگ وجود دارد برشمرد و در بخش سوم سعی کرد به زبان ساده مفهوم کراودفاندینگ را توضیح دهد. (لینک ویدئو در انتهای مطلب آمده است.)

خلاصه صحبت های او را در زیر می خوانید:

ما (دونیت) میایم  برای کسانی که یک انگیزه و یک هدف دارن و می خوان به اون برسن اما منابع مالی کافی در اختیار ندارن از عموم مردم و با کمک های خرد، تامین سرمایه می کنیم. این مساله می تونه در زمینه های مختلف مورد استفاده قرار بگیره. یکی از رایج ترین زمینه ها، کارآفرینیه؛ کسانی که استارت آپ یا ایده ای برای شروع یک کسب و کار دارند اما منابع اولیه رو ندارند؛ یک زمینه دیگه  سمن ها و خیریه ها هستند که در حال حاضر ما تمرکز دونیت رو گذاشتیم روی این مساله ی سمن ها (و پروژه های با تاثیرات اجتماعی). اگه بخوام خیلی ساده توضیح بدم باید بگم همون چیزی که پدران ما به اسم «گلریزون» انجام می دادن رو ما بر روی بستر اینترنت پیاده کردیم تا بتونیم افراد بیشتری رو درگیر این مساله کنیم. در این یک سالی که شروع به کار کردیم تونستیم حدود ۱۰۰ میلیون تومان برای پروژه هایی در سرتاسر ایران در زمینه های مختلف جمع آوری کنیم: مدرسه سازی (و تجهیز مدرسه ها به کتابخانه)، تجهیز کارگاه (کامپیوتر)، اشتغال زنان، تجهیز بیمارستان و پروژه های اینچنینی.

مدل تجاری دونیت بر اساس گرفتن کمیسیون طراحی شده اما در حال حاضر ما بیشتر در حال شناخت بازار و ایجاد زمینه های همکاری با موسسات خیریه و سمن ها هستیم و درآمدی نداریم.

الان مشکلات زیادی سر راه ما وجود داره که ما سعی می کنیم هر مشکلی که پیش بیاد حل کنیم. در واقع می شه گفت که هر روز یک مساله جدید هست. اما بزرگترین مشکل ما اینه که در همه جای دنیا استارت آپ ها روی لبه تکنولوژی حرکت می کنن (و زیرساخت ها خودشون رو با اونها وفق می دن) اما در ایران عملا این اتفاق نمی افته. زیرساخت ها، مسئولین، کسانی که قراره از ما حمایت کنن یا به ما مجوز بدن مثل بانک ها و مراکز دولتی به اندازه کافی به روز نیستند که حرف ما رو بفهمند. ما حرفهایی رو می زنیم که الان در دنیا مطرح می شه (اما برای ایران هنوز خیلی جدیده). مثلا ما برای کراودفاندینگ یه سری امکانات بانکی نیاز داریم که همه جای دنیا هست. اما در ایران به خاطر شرایط بانک ها این امکانات وجود نداره؛ امکاناتی که روی همه جبنه های کار ما تاثیر می ذاره. مثلا به دلیل عدم وجود امکان بلوکه شدن پول در حساب کاربر ما مجبوریم به یه روش دیگه ای این کار رو انجام بدیم و مثلا پول رو به حساب سومی منتقل کنیم (وعملا تعداد عملیات بانکی که باید انجام بشه بعضی وقتها دو تا سه برابر میشه) که هم کار ما رو سخت تر می کنه و هم اعتماد کاربر رو کمتر.

در مورد معادل فارسی کراودفاندینگ هنوز یک اتفاق نظر وجود نداره. بهترین معادلی که من براش سراغ دارم «جمع سپاری مالی» ه. یعنی اینکه که یک نفر یک پروژه یا یک کمپین رو تعریف می کنه و افرادی که به اون پروژه یا هدف علاقه مند هستند میان و به اندازه توان یا علاقمندی اشون به اون پروژه کمک می کنند. به عنوان مثال برای یه پروژه ای که صد میلیون تومان نیاز داره افراد میان و با هزار یا دو هزار تومان ولی در تعداد زیاد مشارکت می کنند (یعنی هزینه پروژه مثلا با کمک دو هزار نفر تامین می شه.). در ازای این حمایت (در بعضی موارد) یه چیزی وجود داره به اسم پاداش؛ مثلا اگه کسی صد هزار تومان به پروژه من که تولید یک آلبومه کمک کرد من یه نسخه از اون آلبوم رو با امضای خودم بهش هدیه می دم. این اصول کراودفاندینگه.

اصل ویدئو را می توانید در اینجا ببینید. (بین دقایق چهار تا هشت)

به قلم عطیه غفوری

راوی داستان ها و تجربیات دونیت و علاقمند به تمامی موضوعاتی که دنیا را به جای بهتری برای زندگی تبدیل می کنند.

پیشنهاد می کنم این مطالب رو هم مطالعه کنید:

دیدگاه‌ها