داوری عمومی (Crowd Judgement) برای پروژه های فعالان اجتماعی

داوری جمعی در دونیت

داوری جمعی در دونیت

 

یکی از کلیدی‌ترین اهداف دونیت، درگیرکردن افراد مختلف جامعه در ایجاد تاثیرات مثبت و بهبود شرایط اجتماعی است و این هدف قابل دستیابی نیست، مگر با مشارکت همه اعضای جامعه.

به‌همین‌دلیل یکی از ارکان فعالیت سایت دونیت بر این اصل استوار شد که همه افراد جامعه بتوانند پروژه‌های اجتماعی خود را در وب‌سایت دونیت ایجاد‌کنند و برای اجرای آن از همه مردم درخواست مشارکت کنند. اما از طرفی دیگر، تجربه یکسال فعالیت آزمایشی وب‌سایت دونیت این را نشان‌داد که جذب پروژه از همه اعضا، خالی از مشکل و شبهه نیست. برخی از این مشکلات:

  • عدم‌اعتماد و به طبع آن اقبال‌ عمومی به پروژه ایجادشده توسط یک شخص
  • کامل و جامع نبودن فیلترهای دونیت برای پذیرش پروژه‌های تعریف‌شده توسط فعالان‌اجتماعی
  • مقیاس‌پذیرنبودن (Unscalability) فیلترهای دونیت برای پروژه‌ها

و البته همواره اعتقاد داشتیم که نه تنها ما بلکه هیچ شخص دیگری واجد صلاحیت لازم برای رد یک پروژه دارای تاثیرات اجتماعی نیست. چه بسا پروژه‌هایی که توسط ما رد شدند، پتانسیل بسیار زیادی برای تغییرات بنیادین در جامعه داشته‌باشند.

خرد جمعی چاره کار بود…

روش‌های مختلفی برای فیلترکردن کمپین‌های نامناسب از مناسب مورد بررسی قرارگرفت، اما هرکدام دارای ایرادات مختلفی بودند. نهایتاً به این نتیجه رسیدیم که می‌بایست برای اولین‌بار مدل داوری جمعی (Crowd Judgement) را معرفی کنیم.

پیش از ارائه توضیحات بیشتر، از شما دعوت می‌کنیم تا داستان کوتاه زیر که برگرفته از کتاب‌تحقیقی «خرد جمعی» نوشته‌ی «جیمز سورویس‌کی» را مطالعه کنید:

در یک روز پاییزی در سال ١٩٠۶ دانشمند انگلیسی «فرانسیس گالتون» خانه‌ی خود را در شهر پلیموت به مقصد یک بازار مکاره در خارج شهر ترک‌کرد. گالتون ٨۵ ساله آثار کهولت را رفته‌رفته در خود احساس می‌کرد اما هنوز از ذهنی خلاق و کنج‌کاو برخوردار بود، چیزی که در طول عمرش به وی کمک کرده‌بود به شهرت دست‌یابد. دلیل شهرت وی یافته‌های او در موردِ وراثت بود که موافقان و مخالفان سرسختی داشت. در آن روز خاص گالتون می‌خواست در مورد احشام مطالعه کند. مقصد گالتون بازار مکاره‌ی سالیانه‌ای بود در غرب انگلستان، جایی که زارعین احشام خود را از گوسفند و اسب و خوک و غیره برای ارزش‌یابی و قیمت‌گذاری به آنجا می‌آوردند.

حضور دانش‌مندی مانند گالتون در چنان جمعی غیرعادی می‌نمود. ولی باید توجه داشت که گالتون به دو چیز بسیار علاقه‌مند بود. یکی اندازه‌گیری پارامترهای فیزیکی و ذهنی و دیگری مطالعه در خصوص پرورش نسل. گالتون که در عین‌حال پسرخاله‌ی داروین نیز بود شدیدا اعتقاد داشت که در یک جامعه تنها تعداد اندکی، مشخصه‌های لازم برای هدایت سالم آن جامعه را در خود دارند و از همین‌رو مطالعه‌ی مربوط به مسائل وراثت و نیز پرورش نسل، مورد توجه وی بود. او بخش بزرگی از عمر خود را صرف اثبات این نظریه کرده‌بود که اکثریت افراد یک جامعه فاقد ظرفیت لازم برای اداره‌ی جامعه هستند.

آن روز او در حالی که در میان غرفه‌های نمایش‌گاه مشغول قدم‌زدن بود به جایی رسید که در آن مسابقه‌ای ترتیب داده شده‌بود. یک گاو نر فربه انتخاب شده و در معرض دید عموم قرار گرفته‌بود. هر کس که تمایل شرکت در مسابقه را داشت باید ۶ پنس می‌پرداخت و ورقه‌ای مهرشده را تحویل می‌گرفت. در آن ورقه باید تخمین خود را از وزن گاو نر می‌نوشت. نزدیک‌ترین تخمین به واقعیت برنده‌ی مسابقه بود و جوائزی به صاحب آن تعلق می‌گرفت.

۸۰۰ نفر در مسابقه شرکت کردند تا شانس خود را بیازمایند. افراد از همه تیپ و طبقه‌ای آمده‌بودند. از قصاب گرفته که قاعدتا باید بهترین و نزدیک‌ترین نظر را به واقعیت می‌داد تا کشاورز و مردم عامی بی‌تخصص. گالتون این گروه افراد را در مقاله ای که بعدا در مجله‌ی علمی «طبیعت» منتشر کرد به کسانی تشبیه کرد که در مسابقات اسب‌دوانی، بدون کم‌ترین دانشی در موردِ اسب‌ها و مسابقه و تنها بر اساس شنیده‌هایی از دوستان، روزنامه‌ها و این‌طرف و آن‌طرف بر روی اسب‌ها شرط می‌بستند. او هم‌چنین با مقایسه‌ی این وضعیت با دموکراسی نوشت همانقدر که افراد درکی از وزن گاو نر داشتند به همان میزان نیز وقتی در انتخابات شرکت‌می‌کنند تا سرنوشت سیاسی کشور را رقم بزنند از اوضاع مملکت و مسائل مربوط به آن مطلعند.

اما یک چیز برای گالتون جالب بود، این که میانگینِ نظر افراد چیست. او می‌خواست ثابت کند چگونه تفکر افراد وقتی نظریات‌شان با هم جمع‌شده و معدل گرفته‌می‌شود در صورتی که متخصص نباشند از واقعیت به‌دور است. او آن مسابقه را به یک تحقیق علمی بدل کرد. پس از این که مسابقه به انتها رسید و جوایز پرداخت شد، ورقه‌هائی را که افراد بر روی آن نظرات خود را در خصوص وزن گاو نر منعکس کرده بودند از مسؤولین مسابقه به عاریت گرفت تا مطالعات آماری خود را بر روی آنان انجام‌دهد.

مجموعا ٧٨٧ نظر داده شده‌بود. گالتون به غیر از تهیه‌ی یک سری منحنی آماری دست به محاسبه‌ی میانگین ِ نظرات زد. او می‌خواست دریابد عقل جمعی مردم پلیموت چگونه قضاوت کرده‌است. بدون شک تصور او این بود که عدد مزبور فرسنگ‌ها از عدد واقعی فاصله خواهدداشت چرا که از دید وی افراد خنگ و عقب‌مانده در آن جمع اکثریت قاطع را تشکیل می‌دادند.

میان‌گینِ نظرات جمعیت این بود که گاو نر ١١٩٧ پوند وزن دارد و وزن واقعی گاو که در روز مسابقه وزن‌کشی شد ١١٩٨ پوند بود. گالتون اشتباه می‌کرد. تخمینِ جمع بسیار به واقعیت نزدیک بود. گالتون نوشت نتایج نشان می‌دهد که قضاوت‌های جمعی و دموکراتیک از اعتبار بیش‌تری نسبت به آن‌چه که من انتظار داشتم برخوردارند. این حداقل چیزی بود که گالتون می‌توانست گفته باشد:

خرد جمعی بر باهوش‌ترین فرد و یا افراد همان جمع برتری دارد!

 

استفاده از خرد جمعی در دونیت

پروژه‌هایی که توسط شخصیت‌های حقیقی (فعالان اجتماعی) در دونیت ایجاد می‌شوند، درصورتی که چارچوب‌های اولیه دونیت را دارا باشد (دارای تاثیرات اجتماعی باشد، در دسته بندی‌های تعریف شده قراربگیرد) وارد مرحله داوری عمومی خواهندشد.

هر پروژه بسته به فاکتورهای زیر، برای فعال‌شدن باید حدنصابی از آراء مثبت را بدست‌آورد:

  • مبلغ هدف پروژه
  • مدت زمان پروژه
  • سوابق کاربر پیشنهاددهنده در وب‌سایت دونیت

همچنین هر رای منفی، یک رای مثبت را حذف خواهدکرد.

در این مرحله، بازدیدکنندگان و کاربران سایت، می توانند پروژه‌های در دست داوری را در صفحه اصلی وب‌سایت مشاهده‌کنند و با مطالعه کل پروژه، نظرشان را به شکل “رای مثبت“، “ممتنع” و یا “رای منفی” بیان‌کنند.

نهایتاً بعد از رسیدن برآیند آراء به حدنصاب تعیین‌شده توسط پلتفرم دونیت در مدت یک هفته، پروژه برای جذب مشارکت عمومی در دسترس کلیه بازدیدکنندگان و کاربران قرار خواهدگرفت.

یک خواهش…

همانطور که گفته شد، بحث داوری جمعی برای اولین‌بار توسط تیم دونیت اجرا شده‌است و سابقه‌ای از این نوع داوری در وب فارسی و پلتفرم‌های تامین‌سرمایه جمعی وجود ندارد. بنابرین دور از ذهن نیست که این روش هم مانند سایر روش‌ها دارای مشکلاتی باشد؛ از شما خواهش می‌کنیم که ایرادات و مشکلات احتمالی را به اطلاع ما برسانید.

 

 

Twitter LinkedIn  

به قلم

عاشق تکنولوژی های جدید، علاقمند به موضوعات موفقیت و رشد شخصیتی، اهل رانندگی و سفر. و البته در دونیت نقش هماهنگ کننده رو به عهده دارم.

دیدگاه‌ها